"ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ" ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΣΤΑ ΘΗΛΥΚΑ
Τα θηλυκά έχουν αναπαραγωγική ημερομηνία λήξης; Πόσες περιόδους αναπαραγωγής μπορώ και πρέπει να κρατήσω ένα θηλυκό; Ποια θηλυκά είναι καλύτερα από άποψη υγείας; Γιατί ένα θηλυκό που είχε μία εξαιρετική αναπαραγωγική σεζόν την περασμένη χρονιά, τα πήγε άσχημα αυτή τη σεζόν;
Αυτές είναι μερικές από τις ερωτήσεις που κάνουν πολύ συχνά οι εκτροφείς. Σε αυτή την ανάρτηση μιλάμε για πόσο καιρό πρέπει να κρατάμε τα θηλυκά και γιατί, καθώς και πολλές άλλες ερωτήσεις που μερικές φορές μας έρχονται στο μυαλό.
Για να καταλάβουμε πόσες φορές μπορούμε να αναπαράγουμε ένα θηλυκό, πρέπει να αναθεωρήσουμε τη φυσιολογία του θηλυκού. Τα θηλυκά πτηνά έχουν μειωμένο αριθμό ωοθυλακίων, τα οποία είναι αυτά που θα οδηγήσουν στο σχηματισμό του ωαρίου. Γενικά, ο αριθμός των ωοθυλακίων ποικίλλει ανάλογα με το είδος και, κυρίως, με τη γενετική επιλογή. Τα κοτόπουλα έχουν συνήθως μεταξύ 400-500 ωοθυλάκια, ενώ τα πτηνά μας έχουν συνήθως μεταξύ 40-80 ωοθυλάκια. Σε αντίθεση με τα αρσενικά που παράγουν συνεχώς σπέρμα κατά την αναπαραγωγική τους ηλικία, τα θηλυκά δεν παράγουν νέα ωοθυλάκια, έτσι αυτά εξαντλούνται και, ως εκ τούτου, το θηλυκό φτάνει στο τέλος του γόνιμου σταδίου της (μπορούμε να συγκρίνουμε αυτό που συμβαίνει στα θηλυκά πουλιά με την εμμηνόπαυση των γυναικών). Επομένως, ένα θηλυκό που εξαντλεί τα ωοθυλάκια του θα πάψει να είναι χρήσιμο θηλυκό για αναπαραγωγή.
Από τη φυσιολογία του θηλυκού μπορούμε λοιπόν να συμπεράνουμε ότι ένα θηλυκό που γεννά 3-4 φορές ανά εποχή με μέσο όρο 5 αυγά, θα έχει γεννήσει περίπου 20 αυγά ανά αναπαραγωγική περίοδο. Έτσι μετά από δύο-τρεις περιόδους αναπαραγωγής, το θηλυκό μας θα είναι κοντά στο να εξαντλήσει τα ωοθυλάκια που έχει. Αυτό εξηγεί γιατί μερικά θηλυκά που αναπαράγονται πολύ καλά την προηγούμενη σεζόν γεννούν 1-2 αυγά ή δεν γεννούν, ή ακόμα και ότι τα υπερήλικα θηλυκά που αγοράζουμε δεν γεννούν (ο εκτροφέας τα έχει φτάσει στο μέγιστο).
Αναμφίβολα τα καλύτερα αναπαραγωγικά θηλυκά είναι αυτά της δεύτερης αναπαραγωγικής περιόδου. Από τη μια πλευρά, έχουν ένα ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα προσαρμοσμένο στη συντριπτική πλειοψηφία των τυπικών ασθενειών των πτηνών μας, και από την άλλη, οι μητρικές τους δεξιότητες είναι πολύ καλύτερα ανεπτυγμένες. Επιπλέον, μπορούμε ήδη να γνωρίζουμε τις γενετικές δυνατότητες που έχουν βλέποντας τους απογόνους τους από την προηγούμενη σεζόν.
Και τέλος, μερικά θηλυκά έχουν ασυνήθιστες μητρικές ικανότητες μετά από μια υπέροχη προηγούμενη περίοδο αναπαραγωγής. Γενικά, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αυτά τα θηλυκά μπαίνουν σε πτερόρροια αργότερα ή σε κακές συνθήκες, γεγονός που οδηγεί σε πολλαπλές παθολογίες που, κυρίως, έχουν μολυσματικό χαρακτήρα.
Εν ολίγοις, η σύστασή μας είναι επομένως να μην χρησιμοποιείτε θηλυκά με περισσότερες από δύο περιόδους αναπαραγωγής για διάφορους λόγους:
1.- Εάν οι δύο περίοδοι αναπαραγωγής ήταν καλές με πολλά αυγά, μπορούμε να έχουμε το θηλυκό στο όριο των ωοθυλακίων της.
2.- Το θηλυκό που δεν ήταν καλό στη δεύτερη αναπαραγωγική περίοδο δεν είναι κατάλληλο θηλυκό για να πετύχει μια παραγωγική γενετική γραμμή.
3.- Η διατήρηση των θηλυκών άνω των δύο ετών προκαλεί καθυστέρηση στη γενετική επιλογή του πτηνού. Θα πρέπει να αντικατασταθεί από μια κόρη με καλύτερα προσόντα, τουλάχιστον φαινοτυπικά.
4.- Τα ηλικιωμένα θηλυκά είναι πιο πιθανό να είναι φορείς μεταδοτικών ασθενειών και επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα είναι πιο αδύναμο.
5.- Ένα θηλυκό που αποσύρεται είναι επειδή δεν πήγε καλά την προηγούμενη σεζόν ή ο εκτροφέας πιστεύει ότι δεν θα το κάνει την επόμενη αναπαραγωγική περίοδο.
