Περιγραφή νέων κλινικών συμπτωμάτων που σχετίζονται με megabacteria
Τα Μεγαβακτήρια είναι ένα από τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι εκτροφείς σήμερα...
Η ακούραστη αναζήτηση λύσεων, η δική μας εμπειρία, η επαφή με τους εκτροφείς και η δυνατότητα να αναλύσουμε μεγάλο αριθμό δειγμάτων κοπράνων μας επέτρεψαν να ανιχνεύσουμε νέα κλινικά συμπτώματα που σχετίζονται με λοιμώξεις μεγαβακτηρίου που δεν περιγράφηκαν στο παρελθόν.
Σε αυτό το άρθρο εξετάζουμε τα μεγαβακτήρια και αναπτύσσουμε με ιδιαίτερη έμφαση την περιγραφή νέων κλινικών συμπτωμάτων που δεν περιγράφονται μέχρι τώρα στην υπάρχουσα βιβλιογραφία.
Τι είναι τα Μεγαβακτήρια;
Το Μεγαβακτήριο είναι το διακριτικό όνομα που δίνεται σε λοιμώξεις που προκαλούνται από το MacRorhabdus ornitogaster στα πουλιά. Πρόκειται για μια ζύμη σχήματος ράβδου, που αρχικά θεωρήθηκε βακτήριο λόγω του μεγάλου μεγέθους της, εξού και το όνομα «Μεγαβακτήρια».
Αυτήν τη στιγμή ονομάζεται Γαστρική Ζυμομυκητία των πτηνών (LGA), και συνήθως βρίσκεται στην προκοιλιακή περιοχή και το στομάχι των πτηνών, προκαλώντας μόλυνση ανάλογα με την υγεία, τη διατροφή και το είδος.
Οι καρδερίνες και τα budgies είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στα Μεγαβακτήρια. Και τα δύο είδη έχουν γενικά κακή πρόγνωση σε προχωρημένα στάδια της νόσου.
Νεκροψία σε καρδερίνα MAJOR
Παθοφυσιολογία της νόσου
Τα Μεγαβακτήρια διαμένουν στην προκοιλιακή περιοχή και στο στομάχι. Στην προκοιλιακή περιοχή προκαλούν αιμορραγίες και απώλεια αδενικής λειτουργίας, με μεταβολές στην παραγωγή ενζύμων και στη διάσπαση τροφών. Στα αρχικά στάδια, παρατηρείται αύξηση του περιεχομένου του proventriculo-gizzard.
Αιμορραγία στην προκοιλιακή περιοχή μίας καρδερίνας
Στο επίπεδο του στομαχιού, η έλλειψη ενζύμων αυξάνει το pH, δυσκολεύοντας τη διάσπαση των τροφίμων και μειώνοντας την περισταλτική κίνηση. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η μεμβράνη koilin αποσπάται, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται αχώνευτοι σπόροι στα κόπρανα.
Αποκόλληση της μεμβράνης koilin από στομάχι καναρινιού λόγω Μεγαβακτηρίου
Μόλυνση από Μεγαβακτήρια στα πουλιά
Η μόλυνση συμβαίνει μέσω μολυσμένων τροφών, νερού ή κοπράνων. Υπάρχουν και ασυμπτωματικοί φορείς που διαδίδουν τα μεγαβακτήρια. Οι παραμάνες συχνά είναι φορείς και μεταδίδουν τη μόλυνση στους νεοσσούς κατά το τάισμα.
Κλινικά συμπτώματα Μεγαβακτηρία
Τα συμπτώματα εμφανίζονται κυρίως σε νεαρά πουλιά 6-7 μηνών και ενήλικα. Περιλαμβάνουν απώλεια βάρους, φτερά με κακή όψη, αχώνευτους σπόρους στα κόπρανα και υδαρή περιττώματα. Στις αρχικές φάσεις φαίνεται αυξημένη κίνηση στην κοιλιακή χώρα.
Αχώνευτοι σπόροι σε περιττώματα budgie με μεγαβακτήρια
Νέα κλινικά σημεία
1. Μεταβολή αναπαραγωγικής συμπεριφοράς: Θηλυκά δεν επωάζουν σωστά ή εγκαταλείπουν τη φωλιά. Συνιστώνται επαναλαμβανόμενες εξετάσεις κοπράνων καθώς υπάρχουν ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα.
2. Ζάλη και υπνηλία: Τα πουλιά δείχνουν αναισθητοποιημένα, ακίνητα στην πατήθρα και σταματούν να τρώνε, πεθαίνοντας σε 36-48 ώρες. Υψηλή παρουσία μεγαβακτηρίων στα κόπρανα.
3. Ανύψωση του αριστερού άκρου: Παρατηρήθηκε σε Red Siskin με επιβεβαιωμένη παρουσία μεγαβακτηρίων, που υποχώρησε μετά τη θεραπεία.
Μεγαβακτήρια σε Red Siskin
Διάγνωση
Η διάγνωση γίνεται με μικροσκοπική παρατήρηση φρέσκων κοπράνων. Οι ζυμομύκητες φαίνονται ως μεγάλα δείγματα σχήματος ράβδου θετικά κατά Gram.
Megabacteria σε περιττώματα παπαγάλων
Θεραπεία και πρόληψη
Η αμφοτερικίνη Β θεωρείται αποτελεσματική, αλλά υπάρχουν και άλλα αντιμυκητιασικά όπως φλουκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη ή νυστατίνη. Η θεραπεία εξαρτάται από την περίοδο (αναπαραγωγή, πτερόρροια, συντήρηση).
Σε περιόδους ανάπαυσης: αμφοτερικίνη Β 800-1000 mg/λίτρο νερού. Κατά την αναπαραγωγή: φλουκοναζόλη 80-100 mg/λίτρο. Η νυστατίνη για 10-15 ημέρες μειώνει ασυμπτωματικούς φορείς.
Συνδυάζεται με προβιοτικά, προστατευτικά ήπατος, πεπτικά ένζυμα και εκχυλίσματα αιθέριων ελαίων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σταθεροποιημένο υπεροξείδιο υδρογόνου για 12-15 ημέρες.
Η πρόληψη βασίζεται στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού, τον έλεγχο νέων πτηνών και τη χρήση οξειδωτικών στο νερό. Επίσης, φυτικά τρόφιμα πλούσια σε ίνες και σπόροι βλεννογόνου όπως η Κία βοηθούν στη σωστή πέψη.
Βιβλιογραφία
1. Ralph W. Norton et al. “MacRorhabdus ornithogaster: Ένα νέο μυκητιακό είδος...” Journal of Clinical Microbiology, 1998.
2. John W. Phalen. “MacRorhabdus ornithogaster (πρώην Megabacterium): μια ανασκόπηση”. Avian Pathology, 2006.
3. David N. Phalen. “Η παθογένεση και παθολογία της μόλυνσης MacRorhabdus ornithogaster στα πουλιά”, Veterinary Pathology, 2009.
4. Karen Rosenthal. “Διάγνωση και διαχείριση του MacRorhabdus ornithogaster στο Budgerigars”. Journal of Avian Medicine and Surgery, 2012.
5. H. S. Olsen et al. “Επιδημιολογία και παράγοντες κινδύνου...” Avian Diseases, 2014.
6. M. Lierz et al. “Μοριακός χαρακτηρισμός του Macrorhabdus ornithogaster σε διαφορετικά είδη πτηνών”. Mycopathologia, 2017.
7. S. J. Pattison et al. “Κλινικά χαρακτηριστικά και θεραπεία της μόλυνσης σε καναρίνια”. Veterinary Record, 2020.
Συγγραφέας & Σημειώσεις
Συγγραφέας: Herminio Conca Boluda Πηγή: AVIANVET Σημείωση: Το άρθρο είναι μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς. Συνιστάται επίσκεψη σε εξειδικευμένο κτηνίατρο σε κάθε περίπτωση ασθένειας.
Η αναπαραγωγή του άρθρου απαγορεύεται χωρίς αναφορά της πηγής.
